12 stycznia 1945 r. rozpoczęła się radziecka ofensywa zimowa, której celem było przełamanie linii Wisły i wyparcie Niemców z ziem centralnej Polski. Na naszym terenie operowały wojska I Frontu Ukraińskiego, które wyruszając z przyczółka sandomiersko-baranowskiego, skoncentrowały swoje uderzenia na linii Szydłów – Jędrzejów – Częstochowa – Wrocław.
13 stycznia lotnictwo radzieckie przeprowadziło atak na stację kolejową w Jędrzejowie, czyniąc ją niezdolną do działalności.
14 stycznia na przeprawach kierowanych przez Nidę doszło do nalotów nieprzyjaciela, ale dzięki odpowiedniemu rozmieszczeniu w rejonie przejść korpusów i pułków artylerii przeciwlotniczej ataki zostały odparte bez dużych strat. Szczególnie skuteczna okazała się bitwa 286. pułku artylerii przeciwlotniczej Gwardii 6. Korpusu Pancernego Gwardii oraz 1394. Armii Pułku Artylerii Przeciwlotniczej w pobliżu mostu w Sobkowie: kiedy 35 bombowców nurkujących wroga zostało odparte przez działa 37 mm, 6 bombowców zostało zestrzelonych jeszcze przed wejściem do nurkowania, a reszta samolotów zrezygnowała z ataku.
Armia Czerwona wkroczyła do Jędrzejowa w niedzielę, 14 stycznia, około godziny 10:00 rano.
Pierwszy batalion czołgów pod dowództwem mjr. Piotra Fiodorowa (Фёдоров, Пётр Еремеевич) jako pierwszy wszedł na ulice miasta, pokonując Niemców. Czołgiści w bitwie o Jędrzejów zniszczyli 3 czołgi, 6 dział przeciwlotniczych oraz zabili i pojmali 150 niemieckich żołnierzy i oficerów.
Tuż po wkroczeniu do miasta rozpoczęły się poszukiwania ukrywających się żołnierzy i oficerów niemieckiej niższej rangi. Na aresztowanych oficerach SS, żołnierzach, którzy stawiali czynny opór, a także Własowcach, volksdeutschach oraz osobach kolaborujących z okupantem, wykonywano wyroki śmierci. Pod nadzorem oficera NKWD rozpoczęły się również intensywne poszukiwania osób związanych z Armią Krajową.
Po przekroczeniu Nidy 6. i 7. Korpus Pancerny Gwardii kontynuowały ofensywę w kierunku zachodnim i północno-zachodnim, mając za zadanie natychmiastowe zajęcie promów i przyczółków na zachodnim brzegu rzeki Pilicy. Korpus zmechanizowany pozostawał na zachodnim brzegu Nidy w rejonie Brzegi-Motkowice w dniach 14 i 15 stycznia, zapewniając dostęp do zachodniego brzegu Nidy oddziałom 52. Armii. Dowództwo wojskowe obawiało się, że nieprzyjaciel, wykorzystując swoje rezerwy operacyjne (16. i 17. Dywizje Pancerne oraz 20. Dywizję Zmotoryzowaną), może podjąć próbę zorganizowania ataku na Nidę w celu odcięcia głównych sił 3. Armii Pancernej Gwardii między Nidą a Pilicą.
Oddział wyprzedzający 6. Korpusu Pancernego Gwardii pod koniec dnia 14 stycznia zajął Włoszczowę, gdzie zdobył duże magazyny niemieckie; główne siły korpusu dotarły do Węgleszyna. 7. Korpus Pancerny Gwardii ze swoimi głównymi siłami po zajęciu Jędrzejowa, pozostawiając w mieście jedną brygadę, pod koniec dnia dotarł do linii Oksa – Nagłowice.
13 stycznia 1945 r.
373 Dywizja Strzelców naciera w kierunku Motkowic, Wygody. Sztab dowodzenia tej dywizji znajduje się w Umianowicach
214 Dywizja Piechoty naciera w kierunku Imielna , sztab dywizji stacjonuje w Stawach.
31 Dywizja Strzelców naciera w kierunku Borszowic. Sztab dowodzenia znajduje się w Kliszowie
Dywizje te działały w ramach 52 Armii
14 stycznia 1945 r.
Dowódca : Tutuszkin Wiktor Iwanowicz Generał dywizji 05.06.1944 – 10.06.1945 r.
Szef sztabu: Szewczenko Piotr Aleksandrowicz Podpułkownik 05.11.1944 – 10.06.1945 r.
91 Brygada Pancerna po 16 km marszu z Hajdaszka o godzinie 16:00 14 stycznia skoncentrowała się w rejonie Jasionny, po czym przejęła tymczasową obronę. Zostały utworzone stanowiska ogniowe na północy wzdłuż rzeki Brzeźnicy, na południu za wsią Dalechowy w kierunku Rajchotki.
Jasionna Wolica, Dalechowy, Rakówek znalazły się w obszarze stanowiska ogniowego 91 Brygada Pancernej, w Jasionnie znajdował się sztab tej brygady z szefem brygady podpułkownikiem Szewczenko Piotrem Aleksandrowiczem. 91 Brygada Pancernej była częścią 52 Armii.
Od 16 do 17 stycznia Dalechowy (na północ do torów kolejki ) znalazły się w strefie koncentracji 117 Korpusu Strzeleckiego.
